Thursday, September 17, 2009

مقاله تیری میسان درباره انقلاب های رنگی

مترجم: حمداله عمادی حیدری

شبکه خبر دانشجو

بنيادهاي صلح و دموكراسي آمريكا پوششي براي سيا

يک تحليلگر فرانسوي،بنيادهاي صلح و دموكراسي آمريكا، انگليس و برخي دولت هاي ديگر غربي را پوششي براي سازمان هاي اطلاعاتي-امنيتي آنها در جهت نفوذ در جامعه نخبگان كشورهاي هدف و ايجاد انقلاب رنگي عنوان كرد.

به گزارش «شبکه خبر دانشجو»، تيري ميسان نويسنده فرانسوي كتاب دروغ هاي بزرگ بوش در مقاله اي تحليلي تحت عنوان « انقلاب رنگي در ايران شكست خورد» نوشت: انقلاب سبز ايران آخرين نسخه انقلاب هاي رنگي است كه قرار بود فرصتي براي ايالات متحده به منظور ايجاد يك دولت دست نشانده ديگر در كشورهاي هدف بدون استفاده از زور باشد.

انقلاب هاي رنگي شبيه به غذايي هستند كه واقعي به نظر مي رسد اما طعم ندارد و در واقع نوعي از تغيير رژيم محسوب مي شود كه طي آن قسمت هايي از جامعه به حركت در مي آيند كه در اين مورد با تغيير رژيم فرقي ندارد اما فرق آن با تغيير رژيم اين است كه ساختار جامعه را تغيير نمي دهد.

در انقلاب رنگي به جاي تغيير ساختار جامعه فقط جاي خواص جامعه را با خواص ديگر عوض مي كنند تا سياست هاي اقتصادي سياسي كشور مورد نظر در راستاي اهداف و سياست هاي آمريكا قرار گيرد كه انقلاب سبز ايران آخرين نسخه از اين جريان محسوب مي شود.

مفهوم انقلاب رنگي در دهه نود پديدار شد و ريشه آن به مباحث عمومي جاري آمريكا در دهه هاي هفتاد و هشتاد بر مي گردد.

بعد از انجام زنجيره اي از كودتاهاي متوالي در سراسر جهان توسط سيا و در پي افشاي آنها توسط كليسا و كميته راكفلر در سناي ايالات متحده، دريادار استنسفيلد ترنر توسط جيمي كارتر رئيس جمهور وقت آمريكا مامور پاكسازي سيا و توقف ادامه حمايت اين آژانس از حكومت هاي ديكتاتوري محلي در جهان شد.

اين جريانات در حالي اتفاق افتاد كه دموكرات هاي اجتماع گراي ايالات متحده با عصبانيت از وضعيت موجود حزب دموكرات را ترك و به رونالد ريگان پيوستند، آنها مجموعه روشنفكراني داراي نگاه فكري تروتسكسيم بودند كه با روزنامه هاي تحليلي ارتباط خوبي داشتند.

بعد از پيروزي، ريگان در انتخابات رياست جمهوري، وي دموكرات هاي اجتماع گرا را مسئول سياست دخالت جويانه آمريكا اما با شيوه اي متفاوت كرد.

به اين ترتيب بنياد ملي دموكراسي (ند) و (یو اس آی پی) در سال 1982 و همچنين موسسه صلح ايالات متحده در سال 1984 ايجاد شدند كه وظايف هر دو موسسه با هم همپوشاني داشتند و با هم كار مي كردند.

از لحاظ قانوني، بنياد ملي دموكراسي (یو اس اید) يك سازمان بي طرف تحت الحمايه قانون است كه رديف بودجه سالانه در وزارت خارجه ايالات متحده دارد كه هر ساله توسط كنگره براي آن تصويب مي شود. به منظور تقويت اين موسسه، آژانس توسعه بين المللي آمريكا، نيز كه جزئي از وزارت خارجه محسوب مي شود به آن كمك مالي مي كند.

ساختار بالا تحت عناوين بنياد ملي دموكراسي يا موسسه صلح ايالات متحده به طور مشترك در پوشش توسعه دموكراسي اما زير نظر سازمان هاي اطلاعاتي امنيتي سياي آمريكا، امي آي سيكس انگليس، اي اس آي اس استراليا و سرويس هاي امنيتي نيوزيلند و كانادا فعاليت مي كنند.

بنياد ملي دموكراسي آمريكا خود را سازماني براي توسعه دموكراسي در جهان معرفي كرده است كه به طور مستقيم يا توسط زيرشاخه هاي خود در كشورهاي هدف دخالت مي كند. زيرشاخه هاي آن را چنين مي توان توصيف كرد: شاخه مربوط به دگرگوني اتحاديه ها، شاخه انحراف در سيستم مديريتي و دو شاخه ديگر مربوط به مسائل احزاب چپگرا و راستگرا هستند.

موسسه براي دموكراسي وست مينستر انگليس، مركز بين المللي حقوق بشر و توسعه دموكراسي كانادا، موسسه ژان ژورس و موسسه رابرت شومن فرانسه، مركز بين المللي ليبرال سوئد، موسسه آلفرد موزر هلند و موسسات آلماني هانس زيدال و هاينريش بول را نيز از همكاران ديگر بنياد ملي دموكراسي آمريكا عنوان كرد.

بنياد ملي دموكراسي آمريكا مدعي است در سي سال گذشته در سراسر جهان شش هزار سازمان مخالف ايالات متحده را تخريب كرده است كه همه موارد تخريب در پوشش برنامه هاي آموزشي و كمك رساني انجام گرفته است.

ان اي دي(بنياد ملي دموكراسي آمريكا) مثل يو اس آي پي(بنياد صلح ايالات متحده)، يك موسسه ملي است كه به عنوان بخشي از بودجه وزارت دفاع بودجه سالانه مشخص دارد.

در مقابل ان اي دي كه تحت پوشش سه دولت متحد انگليس، آمريكا و استراليا فعاليت مي كند اما يو اس آي پي كاملا آمريكايي است كه در پوشش حمايت از تحقيقات علمي سياسي به سياستمداران خارجي حقوق پرداخت مي كند.

يو اس آي پي در كنار اختصاص منابع از يك ساختار جديد و گسسسته تحت عنوان موسسه آلبرت اينشتين نيز حمايت مالي دريافت مي كند، اين انجمن كوچك كه در ابتدا براي جلوگيري از انجام اقدامات خشونت آميز عليه مردم غيرنظامي اروپاي غربي در موارد حمله توسط ميثاق ورشو ايجاد شد، خيلي زود خودگردان شده و ابعاد كار خود را به هر دولتي با هر ماهيتي توسعه داد.

استبداد و ويراني حاصل انقلاب رنگي و دل سپردن به وعده ها

يك متخصص فرانسوي انقلاب هاي رنگي با اشاره به انقلاب رنگي شكست خورده چين، انقلاب لاله در قزاقستان، انقلاب گل سرخ در گرجستان و ديگر انقلاب هاي رنگي، استبداد و ويراني را حاصل اين انقلاب ها عليرغم وعده هاي خارجي ارزيابي کرد.

به گزارش «شبکه خبر دانشجو»، تيري ميسان از متخصصين انقلاب هاي رنگي و فعالان سياسي و رسانه اي فرانسه در بررسي انقلاب هاي رنگي و در نهايت انقلاب سبز در ايران در مقاله اي نوشت: اولين انقلاب رنگي در سال 1989 به شكست انجاميد، هدف از اين كودتا بركناري دن شيائوپينگ رهبر چين با استفاده از يكي از نزديك ترين دستياران وي يعني زائو زيانگ دبير كل حزب كمونيست چين و به منظور باز كردن بازار چين به روي سرمايه گذاران آمريكايي بود تا چين نيز در چرخه مورد نظر واشنگتن قرار گيرد.

در اين انقلاب رنگي، حاميان جوان زائو به ميدان تيانمن يورش بردند، رسانه هاي غربي از آنها تحت عنوان دانشجويان غيرسياسي كه براي آزادي خود از بند محافظه كاران مي جنگند نام بردند اما در واقع جنگ، جنگ بين طرفداران آمريكايي و ملي گرايان وفادار به چين در چرخه قدرت بود.

دن شيائو پينگ بعد از دوران طولاني التهاب براي تسلط بر اوضاع از زور استفاده كرد كه سركوب اين انقلاب از سيصد تا هزار كشته در برداشت.

بيست سال بعد از اين انقلاب شكست خورده، در حالي كه مطبوعات غربي همچنان در سالگرد اين حادثه از آن تحت عنوان يك خيزش بزرگ نام مي برند، تعجب آور آن است كه مردم پكن بخاطر اينكه اين انقلاب در بطن خواسته هاي آنها جايگاهي نداشته است، آنرا بخاطر نمي آورند.

اولين انقلاب رنگي موفق در سال 1990 انجام شد كه در اين سال كه با فروپاشي اتحاد جماهير شوروي سابق همراه بود، جيمز بيكر وزير خارجه وقت ايالات متحده به بلغارستان رفت تا در رقابت انتخاباتي طرفدراران آمريكا در اين كشور كه به شدت مورد حمايت مالي ان اي دي بودند، شركت كند.

باوجود فشار زياد انگليس، مردم بلغارستان هراسان از نتايج اجتماعي ملتهب موجود و گذار از اتحاد جماهير شوروي سابق به اقتصاد بازار، گناه نابخشودني انتخاب يك اكثريت كمونيست را در انتخابات پارلماني مرتكب شد. در حالي كه ناظران جامعه اروپا مشروعيت فرايند انتخابات را تاييد كردند، مخالفان طرفدار آمريكا در اين جمهوري سابق شوروي فرياد تقلب سردادند و به خيابان ها ريختند.

مخالفان طرفدار آمريكا در مركز سوفيا اردو زدند و كشور را براي شش ماه در هرج و مرج فرو بردند تا بالاخره پارلمان بلغارستان مجبور به انتخاب زلايو زلو حامي آمريكا به رياست جمهوري شد.

از اين زمان تاكنون، واشنگتن محرك تغيير نظام در همه جاي جهان با استفاده از اعتراضات خياباني به جاي حملات نظامي بوده است.

اين بسيار مهم است كه بدانيم در چنين شرايطي چه چيزي در خطر است، پشت آهنگ نرم ارتقاي دموكراسي واشنگتن، تحميل رژيم هايي به مردم است كه بازار را به روي آمريكا بدون پيش شرط باز كرده و سياست خارجي خود را با واشنگتن هماهنگ كنند.

اگرچه، اهداف واقعي انجام انقلاب رنگي توسط رهبران اين انقلاب ها پذيرفته شده است، جمعيت هاي خياباني معترض هيچ اطلاعي از آنها ندارند.

در چنين حوادثي معمولا مردم پس از انقلاب رنگي و مشاهده سياست هاي تحميلي همراستا با منافع غرب تصميم مي گيرند وضعيت را به گذشته برگردانند اما ديگر دير است و بازگشت جمعيت به خيابانها براي مردمي كه كشور خود را به بيگانه فروخته اند دموكراتيك محسوب نمي شود.

در سال 2005، مخالفان دولت قرقيزستان به نتايج انتخابات اعتراض كرده و معترضين را از جنوب كشور به بيشكك منتقل كردند.

معترضين در قزاقستان عسگر آقايف را كنار زدند كه انقلاب لاله ناميده شد و به اين ترتيب، مجمع ملي كورمان بيگ باقي اف را به عنوان رئيس جمهور انتخاب كرد.

وي ناتوان از كنترل هواداران خود كه در حال چپاول پايتخت بودند اعلام كرد كه ديكتاتوري را از كشور بيرون كرده و آماده ايجاد دولت وحدت ملي است.

رئيس جمهور جديد، ژنرال فيليكس كولوف شهردار سابق بيشكك را از زندان آزاد و نخست وزير كرد. باقي اف بعد از تسلط بر اوضاع، كولوف را بركنار و منابع ملي قرقيزستان را بدون انجام مناقصه به شركت هاي آمريكايي فروخت و پايگاهي نظامي در ماناس براي آمريكايي ها ايجاد كرد.

اين در حالي بود كه در اين دوران استاندارد زندگي مردم قزاقستان به پايين ترين سطح خود رسيد.

كولوف پيشنهاد كرد كشور به حالت فدرالي گذشته با روسيه برگردد اما طرح اين موضوع باعث بازگشت وي به زندان شد.

در اكثر موارد، گرچه انقلاب هاي رنگي ظاهرا دموكراسي براي ملت هاي هدف مي آورند اما در حقيقت مستبدتر از نظام هاي ديگر هستند.

در سال 2003، واشنگتن، لندن و پاريس انقلاب گل سرخ را در گرجستان طرح ريزي كردند.

طبق نقشه قديمي انجام انقلاب هاي رنگي، مخالفان با شعار تقلب روانه خيابان ها شده و رئيس جمهور ادوارد شواردنازه را مجبور به فرار كرده و قدرت را بدست گرفتند.

ميخائيل ساكاشويلي جانشين وي بعد از روي كار آمدن اقتصاد كشور را در اختيار ايالات متحده قرار داد و روابط خصمانه با روسيه را در پيش گرفت. كمك اقتصادي وعده داده شده از سوي واشنگتن كه قرار بود جايگزين كمك اقتصادي روسيه به گرجستان شود، هرگز نيامد و اقتصاد ضعيف اين كشور از هم فروپاشيد.

ساكاشويلي به منظور كنترل اوضاع خفقان را بر كشور حاكم كرد كه در نتيجه آن زندان ها پر شدند اما رسانه هاي غربي همچنان وي را دموكراتيك ناميدند.

ساكاشويلي براي تقويت وضعيت سياسي آشفته خود به كمك دولت جرج بوش رئيس جمهور سابق آمريكا و همچنين اسرائيل كه به آن پايگاه نظامي اجاره داده بود، اوستياي جنوبي را بمباران كرد و هزار و ششصد نفر را كه اكثرا تابعيت روسي داشتند را كشت.

به اين ترتيب مسكو به اين حمله پاسخ داد، مستشاران آمريكايي و اسرائيلي گريختند و گرجستان ويران باقي ماند.

فشار بر كشور هدف كمترين دستاورد آمريكا در انقلاب هاي رنگي

این متخصص فرانسوي انقلاب هاي رنگي با اشاره به انقلاب درخت سدر در لبنان، انقلاب بولدزر در صربستان، انقلاب نارنجي كنيا، انقلاب زعفراني ميانمار، فشار داخلي و بين المللي بر كشور هدف را كمترين دستاورد آمريكا در انقلاب هاي رنگي تحليل كرد.

تيري ميسان، مكانيسم اصلي انقلاب هاي رنگي را تمركز بر جمعيت هاي خشمگين براي رسيدن به هدف مورد نظر عنوان كرد و ادامه داد: اين خصوصيت روانشناختي توده هاي خشمگين است كه هر چيزي را كه سرراه آن قرار گيرد بدون دليل و بررسي نابود مي كند.

هرچه فشار نيروهاي امنيتي بر جمعيت هاي عصباني شده بيشتر باشد، آنها هم عصباني تر خواهند شد و هروقت اين فشار كمتر مي شود، اختلافات آرامتر بروز مي كند.

در سال 2005 و ساعتي پس از ترور رفيق حريري نخست زير اسبق لبنان شايعه كشته شدن وي توسط عوامل سوريه پخش شد و ارتش سوريه كه از زمان جنگ داخلي تاكنون طبق توافقنامه طائف از مرزها با لبنان فاصله گرفته بود به مرزها فراخوانده شد و بشار اسد رئيس جمهور سوريه شخصا توسط مقامات آمريكايي به دست داشتن در ترور حريري متهم شد كه خود مي توانست بهانه كافي براي مردم بيروت در متهم كردن دمشق محسوب شود.

باوجود اختلافات فرعي موجود بين سران سوريه و رفيق حريري، نخست وزير ترور شده لبنان بسيار روابط خوبي با دمشق داشت و دوستي قوي در مركز قدرت براي بشار اسد محسوب مي شد اما چنين القا شد كه دمشق به قدري شرور است كه حتي به دوستان خود رحم نمي كند.

مردم لبنان در چنين شرايطي خواستار آمدن جي آي اس(سيستم اطلاعات جغرافيايي) براي روشن كردن مرزها با سوريه شدند و در مقابل تعجب همگاني با افزايش هزينه هاي صف آرايي ارتش در مرزها و ديدن ناخوشايندي لبناني ها، بشار اسد دستور خروج ارتش از لبنان را صادر كرد.

پس از اين حوادث انتخابات پارلماني لبنان برگزار شد كه طي آن ائتلاف ضد سوري پيروز شد كه انقلاب درخت سدر ناميده شد. بعد از آرام شدن اوضاع همه اين موضوع را فهميدند كه حتي در صورتي كه ژنرال هاي سوري لبنان را چپاول مي كردند، رفتن سوري ها از لبنان براي مردم اين كشور از لحاظ اقتصادي ارمغاني نداشت.

اكنون لبنان در خطر بود و توانايي مقابله با توسعه طلبي همسايه خود يعني اسرائيل را نداشت و به اين ترتيب ژنرال ميشل عون رهبر ائتلاف ضد سوري تصميم به پيوستن به مخالفان گرفت.

در اين ميان واشنگتن با عصبانيت طرح هاي ترور بيشتري را به منظور خلاص شدن از دست عون برنامه ريزي كرد.

ميشل عون يك ائتلاف ملي با حزب الله تشكيل داد و در نهايت اسرائيل حمله كرد.
در تمامي موارد، واشنگتن از قبل يك دولت دموكراتيك تدارك مي ديد كه نشان مي دهد همه انقلاب هاي بالا داراي برنامه ريزي قبلي بوده اند.

در برنامه ريزي براي انقلاب رنگي، اسامي تيم جديد تا زمان ممكن مخفي نگه داشته مي شوند و به همين خاطر است كه انقلابيون در انقلاب رنگي بدون انتخاب جانشين از صحنه خارج مي شوند.

در صربستان، انقلابيون جوان طرفدار آمريكا لوگويي را براي خود انتخاب كردند كه لوگوي مشت بالا آمده متعلق به دوران كمونيسم بود تا فرمانبري خود را از ايالات متحده پنهان كنند.

انقلابيون طرفدار آمريكا در صربستان از شعار «او انجام داد» براي تهييج افكار عمومي عليه شخص اسلوبدان ميلوشويچ استفاده كردند در حالي كه اين كشور را ناتو بمباران كرده بود. اين مدل در كشورهاي مختلفي در زمان هاي مختلف از جمله توسط گروه پوراها در اوكراين و يا زوبرها در بلاروس استفاده شد.

در اين ميان كارمندان مطبوعاتي وزارت خارجه آمريكا به خوبي تصويري آرام از انقلاب هاي رنگي را رقم مي زنند. آنها به خوبي تئوري هاي جين شارپ موسس موسسه آلبرت اينشتين را در نظر مي گيرند و هنوز مبارزه آرام به عنوان روشي براي اقناع مقامات به تغيير سياسي پركاربرد است براي اينكه يك اقليت بتوانند قدرت را قبضه كنند بايد از خشونت در مواردي استفاده كنند كاري كه همه انقلاب هاي رنگي انجام مي دهند و به عنوان نمونه زماني كه درسال 2000 اسلوبدان ميلوشويچ خواستار برگزاري انتخابات زودهنگام باوجود باقي ماندن يكسال تا پايان رياست جمهوري شد در دور اول انتخابات، وي و ووجيسلاو كوستونيكا مخالف اصلي وي هيچ كدام نتوانستند اكثريت آرا را بدست آورند و مخالفان بدون انتظار براي دور دوم، شعار تقلب سر دادند و به خيابان ها ريختند، هزاران معترض به پايتخت ريختند از جمله معدن چي هاي كولوبارا كه حقوق روزانه آنها توسط ان اي دي آمريكا بدون اينكه خود آنها متوجه باشند پرداخت مي شد. فشار اعتراضات كافي نبود بنابر اين معدن چي ها با بولدوزرهايي كه همراه آورده بودند شروع به تخريب ساختمان ها كردند كه انقلاب بولدوزر ناميده شد.

در مواردي كه تنش ادامه مي يابد و اقدامات ضدآشوب سازماندهي مي شود، تنها راه واشنگتن هدايت كشور هدف به هرج و مرج است.

واشنگتن با استفاده از عوامل تهييج شده دو جريان تقابل را تشديد و به درگيري مسلحانه مي كشاند و هر گروهي ديگري را متهم به كشتار مردم مي كند و به اين ترتيب تقابل افزايش مي يابد.

در سال 2002، طبقه اشرافي كاراكاس به خيابان ها ريختند و عليه سياست هاي سوسياليستي هوگو چاوز شعار دادند.

با استفاده ماهرانه از دستكاري رسانه اي، تلويزيون هاي خصوصي از تشكيل يك موج انساني خبر دادند، 50 هزار نفر كه رسانه ها و وزارت خارجه آمريكا آنرا يك ميليون نفر اعلام كردند در اين موج انساني شركت كردند و سپس حادثه پل لياگونو اتفاق افتاد.

ايستگاههاي تلويزيوني غربي به روشني هواداران مسلح چاوز را نشان دادند كه به جمعيت شليك مي كردند. در يك مصاحبه مطبوعاتي، دبير كل امنيت ملي و وزير كشور ونزوئلا، موضوع كشته شدن 19 نفر بدست نيروهاي طرفدار چاوز را تاييد كرد.وي استعفا كرد و خواستار بركناري ديكتاتور چاوز شد. رئيس جمهور بلافاصله توسط نظاميان شورشي دستگير و ميليون ها نفر در خيابان هاي پايتخت حضور يافتند و قانون اساسي به حالت اول برگشت.

موضوع وقتي روشن شد كه يك تحقيق رسانه اي درباره جزئيات كشتار پل لياگونو آغاز شد و اين تحقيقات دستكاري رسانه اي در تصاوير كشته شدن افراد كشته شده را ثابت كرد. در واقع، حاميان چاوز مورد حمله قرار گرفته بودند و بعد از شكست با سلاح هاي خود در حال فرار بودند و در نهايت روشن شد كه عوامل محرك، پليس هاي محلي آموزش ديده توسط آژانس هاي آمريكا بوده اند.

در سال 2006، بنياد ملي دموكراسي آمريكا مخالفان مواي كيباكي رئيس جمهور كنيا را سازماندهي كرد و حزب نارنجي رايلا اودينگا را تاسيس كرد.

حزب نارنجي كنيا مورد حمايت سناتور باراك اوباما و همچنين متخصصين خرابكاري مثل مارك ليپرت رئيس دفتر كاركنان مشاور امنيت ملي و ژنرال جاناتان گريشن نماينده ويژه آمريكا در امور سودان قرار داشت.

در يك ديدار با اودينگا، اوباما مدعي يك رابطه فاميلي مبهم با نامزد طرفدار آمريكا در كنيا شد و اگرچه اودينگا در انتخابات پارلماني سال 2007 شكست خورد، با حمايت جان مك كين به عنوان رئيس آي آر آي شبه ان اي دي جمهوري خواهان آمريكا، وي درستي راي گيري را مورد سئوال قرار داده و از حاميان خود خواست به خيابان ها بريزند.

در همين زمان، براي راي دهندگان كنيايي چنين پيغام ناشناسي ارسال شد: كنيايي هاي عزيز، كيباكي آينده فرزندان ما را ربوده است... ما بايد به شيوه اي كه آنها مي فهمند با آنها رفتار كنيم با خشونت... و به اين ترتيب كنيا كه باثبات ترين كشور آفريقا محسوب مي شد را خشونت و جنگ فراگرفت.

در نهايت، بعد از مدتها هرج و مرج، كيباكي مجبور به پذيرش ميانجيگري مادلين آلبرايت به عنوان رئيس ان دي آي( شبه ان اي دي دموكرات) در اين موضوع شد و پست نخست وزيري ايجاد و اودينگا نخست وزير شد اما هرگز مشخص نشد كه پيام هاي ارسالي تنفر آور كه از يك پايگاه غيركنيايي ارسال مي شد از سوي كدام قدرت خارجي ارسال مي شده است.

در سال هاي اخير، واشنگتن به اين نتيجه رسيده است كه باوجودي كه ممكن است انقلاب هاي رنگي نتوانند موفق شوند اما حداقل مي توانند افكار عمومي و نهادهاي بين المللي را دستكاري كنند.

در سال 2007، بيشتر مردم برمه بخاطر افزايش قيمت سوخت مسلح شده بودند و اعتراضات با پيوستن راهبه هاي بودايي به تظاهرات كنندگان گسترش يافت.

اين انقلاب، انقلاب زعفراني ناميده شد و واشنگتن ديگر نمي توانست رژيم رانگون را در ميانمار تحمل كند و مي خواست از ميانمار براي فشار بر چين كه منافع زيادي در ميانمار دارد استفاده كند(چين در ميانمار پايگاه اطلاعاتي الكترونيكي و خط نفتي دارد).

بنابر اين انحراف افكار عمومي در ميانمار از واقعيت موجود يك ضرورت بود، عكس ها و فيلم هاي موبايلي در يوتيوب ظهور يافتند، آنها ناشناس بودند، غيرقابل بررسي و بدون متن.

بي اعتباري فيلم ها و عكس هاي قرار گرفته در يوتيوب به واشنگتن اين فرصت را داد تا تفسير مورد نظر خود را به اين فيلم ها و عكس ها اضافه كند.

اخيرا در سال 2008، يك تظاهرات دانشجويي در پي كشته شدن يك پسربچه 15 ساله توسط پليس در يونان به يك ايست فرسايشي تبديل شد. اغتشاشگران اغتشاشات را آغاز كردند و آنها از همسايگي كوزوو جمع آوري شده و توسط اتوبوس به پايتخت منتقل و مراكز شهري تخريب شدند.

اين در حالي بود كه واشنگتن تلاش مي كرد با ترساندن سرمايه گذاران خارجي برنده يك مناقصه گازي براي ساخت ترمينال گازي در يونان شود.

دولت ضعيف كارامانليس، دولت وقت يونان به عنوان دولتي با مشت هاي بسته نشان داده شد. فيس بوك و تويتر توانستند يهوديان يونان را به حركت در آورند و تظاهرات به استانبول، نيكوزيا، دوبلين، لندن، آمستردام، لاهه، كپنهاگ، فرانكفورت، پاريس، رم، مادريد، بارسلونا و ديگر نقاط جهان نيز كشيده شد.

اشتباه اطلاعاتي درباره وجود نارضايتي گسترده علت شكست انقلاب سبز

يك متخصص فرانسوي انقلاب هاي رنگي با بررسي انقلاب لاله، گل سرخ و ديگر انقلاب هاي طرح ريزي شده توسط سيا، علت شكست انقلاب سبز ايران را اشتباه اطلاعاتي آمريكا درباره وجود نارضايتي گسترده از دولت احمدي نژاد عنوان كرد.

به گزارش «شبکه خبر دانشجو»، تيري ميسان در مقاله اي درباره انقلاب سبز عليه نظام جمهوري اسلامي نوشت: عمليات هدايت شده در سال 2009 در ايران را بايد در ليست طولاني انقلاب هاي كاذب جهان قرار داد.



ابتدا در سال 2007، كنگره آمريكا بودجه اي چهارصد ميليون دلاري براي هماهنگ كردن تغيير رژيم در ايران اختصاص داد.

اين بودجه به غير از بودجه اختصاصي ان اي دي، يو اس اي آي دي، سيا و ديگر آژانس هاي آمريكايي بود.

اينكه بودجه هاي اختصاصي آمريكا براي تغيير رژيم در ايران چگونه خرج شدند دقيقا مشخص نيست اما سه مشتري اصلي اين بودجه ها عبارت بودند از: تشکیلات يکي از روساي جمهور سابق ايران، خانواده پهلوي و مجاهدين خلق ايران(منافقين).

دولت بوش بعد از تصميم ستاد مشترك آمريكا مبني عدم حمله نظامي به ايران تصمي به انجام يك انقلاب رنگي در تهران را گرفت.

گزينه انجام انقلاب رنگي در ايران توسط دولت باراك اوباما رئيس جمهور جديد آمريكا نيز مورد تاييد قرار گرفت .به اين ترتيب طرح انجام انقلاب رنگي در ايران كه در سال 2002 توسط موسسه امريكن اينترپرايز طراحي شده بود با همكاري اسرائيل آغاز شد.

در ابتدا يك فصل به فصول انقلاب رنگي اضافه شد كه آن هم شروع انقلاب رنگي در لبنان در صورت پيروزي حزب الله در انتخابات بود كه بعدا لغو شد.

طرحي كه قرار بود در ايران اجرا شود عبارت بود از حمايت گسترده از نامزد مورد نظر طیف مخالف حاکميت ایران، بحث انگيز كردن نتايج انتخابات رياست جمهوري، بمب گذاري هاي گسترده، بركناري محمود احمدي نژاد و رهبر ايران از قدرت، تشكيل دولت موقت به رياست ميرحسين موسوي، بازگشت خانواده سلطنتي و تشكيل دولتي به رياست سهراب سبحاني بود.

طبق طرح ايجاد انقلاب رنگي سال 2002 در ايران، عمليات انجام انقلاب توسط موريس آميتاي و مایکل لدين نظارت مي شد و ايران گيت يك شبكه غيرقانوني فروش سلاح مسئول پشتيباني تسليحاتي اغتشاشگران شد.

لدين كه تابعيت اسرائيلي آمريكايي دارد به عنوان رابط در واشنگتن و م.ر برادر یکی سران رژیم ایران همتاي وي در تهران بود كه در زمان جنگ ايران و عراق تحت الحمايه ايران گيت خريد و فروش هاي تسليحاتي را هماهنگ مي كردند.

مايکل لدين يك روباه پير است كه در عمليات هاي پنهان زيادي شركت داشته است. وي در زمان ترور آلدو مورو در رم بود، به نظر مي رسد وي با حلقه بلغاري بعد از ترور نافرجام جان پل دوم يا ادعاي اخير مربوط به حلقه ارائه دهنده اورانيوم نيجريه به صدام نيز ارتباط داشته است.

لدين هم اكنون براي موسسه امريكن اينترپرايز( ريچارد پرل و پل ولفويتز) و همچنين بنياد دفاع از دموكراسي كار مي كند.

موريس آميتاي مدير سابق ايپك(كميته روابط عمومي اسرائيل-آمريكا) است و هم اكنون قائم مقام يك بنياد امور امنيت ملي يهوديان(جينسا) است. وي همچنين مدير يك موسسه است که به صنايع اسلحه ساري مشاوره مي دهد.

در 27 آوريل، موريس و لدين با همكاري سناتور جوزف ليبرمن در امريكن اينترپرايز درباره برگزاري انتخابات رياست جمهوري ايران سميناري را برگزار كردند. در 15 ماه مي، سمينار جديدي برگزار شد و قسمت عمومي سمينار يك ميز گرد بود به رياست جان بولتون درباره چانه زني درباره ايران.

در اين ميزگرد، برنارد هوركاد كارشناس فرانسوي، مناظره اي درباره اين موضوع كه آيا مسكو با اتمام حمايت از تهران در مقابل دست برداشتن واشنگتن از استقرار سپر موشكي در اروپاي شرقي موافقت خواهد كرد، ترتيب داد.

در همين زمان، امريكن اينترپرايز، وبسايتي براي مطبوعات شركت كننده طراحي كرد به آدرس: IranTracker.org كه بخشي نيز درباره انتخابات لبنان داشت.

جريان حامي ميرحسين موسوي که روابط با لدين را از طريق ايران گيت شروع کرده و تا کنون هم ادامه داده است، در طول جنگ و بعد از آن قدرت سیاسی و اقتصادی خود را گسترش داد اما در شرایط کنونی ترجیح داد با حمایت از نخست وزیر اسبق، اهداف خود را تامین نماید.

مجاهدين خلق ايران(منافقين) مورد استفاده واشنگتن قرار گرفتند. مجاهدين كه مورد حمايت پنتاگون هستند توسط وزارت خارجه آمريكا و در گذشته توسط اتحاديه اروپا به عنوان يك سازمان تروريستي شناخته شده بودند.

در واقع مجاهدين خلق مسئول بمب گذاري هاي گسترده انجام شده در اوايل انقلاب از جمله كشتار(شهادت) آيت الله بهشتي، روساي قوا و شش تن از دستياران آنها و يك چهارم اعضاي مجلس شوراي اسلامي آن زمان هستند. مسعود رجوي رئيس سازمان مجاهدين خلق(منافقين) ابتدا با ابوالحسن بني صدر رئيس جمهور سابق ايران و سپس با مريم خشونت طلب ازدواج كرد. فرماندهي جريان مجاهدين خلق(منافقين) در خارج از پاريس قرار دارد و پايگاه نظامي آن در عراق است كه ابتدا تحت الحمايه صدام بود و اكنون تحت الحمايه وزارت دفاع ايالات متحده است. قرار بود مجاهدين خلق بمب گذاري ها در ايران در طول برگزاري انتخابات رياست جمهوري و پس از آن را اجرايي كند و قرار بود درگيري ها بين حاميان احمدي نژاد و مخالفان را به برخورد بكشانند.

برنامه طراحي شده، ادامه هرج و مرج و بركناري رهبري و در نتيجه تشكيل دولت موقت موسوي و روي كار آمدن حكومت سلطنتي بود.

طبق برنامه انقلاب رنگي، توافق شده بود رضا سيروس پهلوي فرزند شاه مخلوع ايران دوباره بر تخت شاهنشاهي نشسته و سهراب سبحاني نخست وزير شود.

رضا پهلوي با داشتن چنين ذهنيتي در ماه فوريه مصاحبه هايي را با ميشل توبمن مدير دفتر اطلاعات نشريه فرانسوي آرته در پاريس كه رياست چرخه ناظران، باشگاه نئومحافظه كاران فرانسه را نيز بر عهده دارد انجام داد.

نبايد از خاطر برد كه واشنگتن طرح هاي مشابهي را براي بازگردان سلطنت به افغانستان انجام داد. محمد ظاهر شاه قرار بود دوباره در اين كشور بر تحت سلطنت بنشيند و حامد كرزاي نخست وزير وي شود. از بدشانسي آمريكايي ها، ظاهرشاه در سن 88 سالگي بود و فرتوت تر از تعقيب سلطنت بود و بنابراين كرزاي رئيس جمهور شد.

خصوصيت مشترك كرزاي و سبحاني داشتن تابعيت آمريكايي و سرمايه گذاري در منابع نفتي خزر است.

تا جايي كه به تبليغات مربوط مي شود، طرح اوليه كارهاي تبليغاتي به يك موسسه روابط عمومي وابسته به بنادور داده شد. اما در نهايت گلي عامري مدير كل آموزش و فرهنگ وزارت خارجه آمريكا عهده دار اين مسئوليت شد. عامري يك زن ايراني آمريكايي و همكار سابق جان بولتون نماينده ايالات متحده در سازمان ملل است.

عامري به عنوان يك متخصص رسانه، زيرساخت ها و آموزش هاي اينترنتي لازم براي مخالفان رهبري در ايران را طرح ريزي و برنامه هاي تبليغاتي تلويزيوني و راديويي فارسي وزارت خارجه آمريكا را همگام با بي بي سي هدايت كرد.

طرح بي ثبات سازي ايران شكست خورد چرا كه عنصر اوليه و محرك انقلاب هاي رنگي در ايران به شكل درست رقم نخورد.

ميرحسين موسوي نتوانست عصبانيت مردم را به سمت محمود احمدي نژاد هدايت كند و مردم ايران در دام نيافتادند، آنها رئيس جمهوري اسلامي ايران را درباره مشكلات اقتصادي خود و تحريم هاي اعمالي مقصر نمي دانستند.

بنابراين ، اعتراضات به حومه شمالي تهران محدود شد و در اين ميان مقامات ايراني نيز با خودداري از درگيري جدي با تظاهركنندگان به آرام شدن فضا كمك كردند.

باوجودي كه كودتاي رنگي در ايران شكست خورد بايد تبليغات غرب در اين خصوص را موفقيت آميز دانست.

به طوري كه افكار عمومي جهاني واقعا باور كرد كه دو ميليون نفر به خيابان هاي تهران ريختند در حالي كه رقم واقعي يك دهم آن بود.

اكنون اين سئوال مطرح است كه اوباما شكست خورده از جنگ با جمهوري اسلامي براي تغيير رژيم، چه طرحي در سر دارد؟

تيري ميسان، روزنامه نگار و فعال سياسي فرانسه است كه با نوشتن كتاب دروغ هاي بزرگ بوش، اظهارات مقامات كاخ سفيد درباره حادثه 11 سپتامبر را به چالش كشاند.

وي، رئيس و بنياينگذار موسسه وولتاير نت ورك و رئيس كنوني پروجك اورنيكار است كه در خصوص ارتقاي انديشه و آزادي بيان در اروپا و فرانسه فعاليت مي كند.

كتاب دروغ هاي بزرگ بوش اثبات مي كند كه حادثه 11 سپتامبر توسط مجموعه دست اندركار صنايع نظامي آمريكا طرح ريزي شده، كتاب مزبور به 28 زبان ترجمه شده است.

كتاب دروغ هاي بزرگ بوش ميسون در ايران، عربستان سعودي، امارات متحده عربي، عراق، اردن، لبنان، سوريه مصر و مراكش از پرفروش ترين كتاب ها شده است.

گروه روزنامه‌نگاران ولتير (سايت رسمي: http://www.voltairenet.org/en) شبکه‌اي بين‌المللي از روزنامه‌نگاران است که به انتشار تحليل‌ها و اخبار گوناگون درباره دخالت‌هاي ايالات متحده در کشورهاي ديگر، انقلاب‌هاي رنگين، آزادي بيان، حقوق بشر و ... مي‌پردازد.

مرکزيت اين گروه در پاريس واقع است و افرادي چون سندرو کروز، تيري ميسن و ... از جمله چهره‌هاي آن به شمار مي‌رود.

ارتباط فعاليت‌هاي ارتش القاعده در عراق با کاخ سفيد، چگونگي کودتا عليه چاوز، وقايع يازده سپتامبر، نفوذ دولت ايالات متحده در دولت فرانسه و ... از جمله انتشارات اين گروه است.

آژانس‌هاي خبري متعدد با جهت‌گيري‌هاي مختلف از اکوادر و مکزيک تا سويس عضو اين گروه هستند

No comments:

Post a Comment